Vücut Tarama

"Esneme ve gerinme hareketleri"

Tüm vücuttaki organları, kasları ve kemikleri saran lifli bir bağ dokunun olduğunu ve buna fasya dendiğini, bunu uyandırmanın ve her gün uyarmanın yararlılığını çok geç öğrendim! Ne zaman sokakta gördüğüm uyuyan bir kediyi ya da köpeği sevmek için yanıma çağırsam, yerlerinden kalktıktan hemen sonra illa ki bir esneme hareketi yapıyorlar. Neredeyse her seferinde bunu yapmaları üzerine düşünürken, kendi kendimi "Kaslarına ve eklemlerine daha çok kan akışı, oksijen akışı sağlayıp vücutlarını, fasyalarını uyandırıyorlar herhalde." diye yalan yanlış bir açıklamaya ikna ettim. Yine de sabah yataktan kalktıktan ve gün içinde bilgisayar başında hareketsiz saatler geçirdikten sonra ayağa fırlayıp; yukarı, yanlara, öne ve arkaya esneyip, her yerimi çatır çutur kıtlatıp, yere çömelip dizlerimi ve bacaklarımı kıtırdatıyorum. Oramı buramı mıncıklayıp, lisede beden eğitiminde yaptığımız basit hareketleri tekrar edip "Oh be!" diye kocaman bir nefes verdikten sonra gözümün önünden adeta ince bir katman toz perdesi kalkıyor! Yine de sen, benim kaba etlerimden türeyen bu açıklama yerine foxfulness.com web sitemde bu egzersiz altına koyduğum bilimsel araştırmaları bir incele.

"Duygusal Özgürleşme Tekniği dokunuşları (EFT tapping)"

İlk duyduğumda, üst vücuduma dokunmanın duygu durumuma iyi geleceği fikrini pek bir küçümsemiştim, yalan yok. Ama başıma garip bir olay geldi: Bir sabah, şirketteki sabah toplantılarının birinde, çok basit bir soru karşısında yazdığım koddaki hayati hatayı fark edince başımdan aşağı kaynar sular boşalmıştı. Tüm işler, benim yüzümden bir gün daha aksadığı için toplantıdaki herkesin yüzü düştü tabii. Yaptığım hatanın basitliği yüzünden kendimi aptal gibi hissediyordum. Toplantı sonrası masa başından kalkıp, ayakta kendime küfürler savururken aklıma aniden "EFT tapping diye bir şey vardı ya." cümlesi geldi. Etkisini, tekniği özetledikten sonra yazayım. Kısa hali şöyle:

• Duyguyu tanımlıyorum: Şu an ne hissediyorum, bedenimde en çok nerede, yoğunluğu 0 ile 10 arası kaç?
• Elimin kenarına vuruyorum: Serçe parmağımın altındaki etli kısma hafifçe vururken üç kez şunu söylüyorum: "Her ne kadar ... hissetsem de, kendimi olduğum gibi kabul ediyorum."
• Noktaları dolaşıyorum: Kaşların başlangıcı (alnımın orta kısımları), göz kenarı, göz altı, burun altı/bıyık kısmı, alt dudak çene arası, köprücük kemiği, göğüs altı, koltuk altı ve baş tepesine 7 veya 10'ar kez hafifçe dokunuyorum. Bunları yaparken, her bir noktada, sırayla, "Bedenim alarm veriyor.", "Alarmı fark ediyorum.", "Alarm olmak zorunda değil." diye tekrar ediyorum. (Tüm noktaları, internette "eft tapping noktaları" diye aratarak görebilirsin.)
• Tekrar puanlıyorum: Başa dönüp, aynı soruları sorup yoğunluğu yeniden puanlıyorum. Hâlâ gayet yüksek bir durumdaysa, turu baştan alıyorum.

Masamın başında ayakta, kucağımda nur topu gibi 9 puanlık bir "Kendimi değersiz, aptalın teki gibi hissediyorum." duygusu ile kalakalmıştım. Bu tekniği uygulayıp bir mantra gibi yukarıdaki sözleri tekrar edip yüzüme, üst bedenime dokunmaya başladım. 7 veya 10'ar kez değil, ben 15'er, 20'şer kere dokunuyordum. Duygu yoğunluğumu önce 7'ye, sonra 6'ya derken 4'e kadar düşürebildim; daha fazla inmedi ama ilk durumdaki gibi de kaygılı değildim. İşe yaradığını gördüğüm ve yarayana kadar da ne yazık ki küçümsediğim bu tekniği, her gün olmasa da haftada birkaç kere, hem iyi hem kötü duygularımı reddetmeden yaşayabilmek adına yapmaya başladım.

"Yasal Uyarı"

Bu teknikleri, başka bir şeylerin yerine geçmesi adına yapmıyorum. O an vücuduma dönüp, bu dünyanın, doğanın bir parçası olan, belli bir süreliğine içinde misafir olduğum etten kemikten bu bedenin farkına varıp ona teşekkür edebilmek adına yapıyorum. Bu teknikler, bir doktorun ya da psikoloğun yerini alamaz ama güzel olan şu: Bunlar sayesinde vücudumu dinlemeyi öğrendim ve vücudumdan duyduklarım vasıtasıyla psikolog için kenara para koyma kararı aldım. Bu süre içinde araştırmalarımı yaptım ve bana iyi geleceğini düşündüğüm bir psikoloğa başladım. Bu konularda ne bir uzmanlığım, ne de eğitimim var. Dolayısıyla eğer sen de profesyonel bir yardıma ihtiyaç duyuyorsan, o kişi ben değilim; hiç zaman kaybetmeden vücudunun ve ruhunun yardım çağrılarına kulak ver ve bir uzmana danış. Hiç kimse ve hiçbir şey, senin kendi sağlığından değerli olamaz!